Weekly Picture Wednesday: Week 9 – 2018

Happy Wednesday! Het is vandaag weer tijd voor mijn weekoverzicht van de afgelopen week en ik zal de zoveelste blogger in rij zijn die zegt dat het vorige week ontzettend koud was. Een week die werd gedomineerd door een Siberische beer, vriendinnen dates en afspraken over de operaties van mijn lipoedeem. Daarnaast was ik natuurlijk ook gewoon aan het werk. Wat ik nog verder allemaal deed afgelopen week, lezen jullie uiteraard vandaag.

Maandag 26 februari ‘18

Nieuwe week, nieuwe kansen. Aangezien mijn motivatie in februari soms ver te zoeken was, besluit ik vandaag iets nieuws te doen en mijn ochtenden te beginnen met een stukje zelf ontwikkeling. Ik werk aan mijn huiswerk Marketing. In de ochtenden ben ik nog steeds het scherpst en ik werk mij snel door het hoofdstuk heen. Hoewel ik vaak heb gelezen dat je ochtend beginnen met zelfontwikkeling ontzettend belangrijk is, moest ik het zelf eerst ervaren. Het geeft mij in ieder geval een goed gevoel om de dag zo te beginnen en die vibe blijft ook de hele dag hangen moet ik zeggen. Ik knal dus lekker de dag door. Het is maar goed dat ik mijn energie in de ochtend heb gebruikt want als ik thuis kom is er niets meer van over en wil ik alleen maar lekker chillen.

Dinsdag 27 februari ‘18

De dinsdag begint niet alleen koud maar ook nog eens met een enorme file waar ik ruim een uur muurvast in sta. Grappig is wel dat toevallig er net een publicatie is geweest dat de Velsertunnel (waar ik elke werkdag doorheen moet), ondanks de verbouwingen, de tunnel is in Nederland die het vaakst wordt gesloten. Dit keer is het een complete shut down van allebei de kanten omdat er een ongeluk is geweest. Soms snap ik de logica van de shut down niet altijd maar het zal een reden hebben. Doordat ik flink te laat ben, begin ik de dag met een achterstand en blijf ik de hele dag achter de feiten aanrennen. En wie mij een beetje kent, weet dat ik daar niet goed tegen kan. Met een ontevreden gevoel ga ik dan ook naar huis.

Woensdag 28 februari ‘18

Als ik naar buiten loop, sneeuwt het gewoon. Kou vind ik niet erg maar sneeuw vind ik inmiddels niet meer zo tof. Helemaal niet als het straks weer smelt en dan weer gaat bevriezen. Zo niet mijn cup of tea. Ik begin de dag met een afspraak bij de huisarts om even bij te praten over afgelopen week. Dit zorgenkindje heeft extra hulp gevraagd nu de operaties steeds concreter worden. Ik ben mij er namelijk heel erg bewust van dat niet alleen mijn lichaam een verandering zal ondergaan maar dat ik ook nog het nodige voetenwerk heb te doen met alle veranderingen die er gaan plaatsvinden. Voor mij is wat er dit jaar gaat gebeuren levens veranderend en daar heb ik wat extra hulp en ondersteuning bij nodig. I am not ashamed to say it. De hele dag gaat er veel door mijn hoofd met alle afspraken die ik heb staan en de ontwikkelingen die er op dit moment gebeuren. Het houdt mij in ieder geval lekker bezig. De woensdag sluit ik traditioneel af bij mijn ouders op de bank. Als ik thuis kom, gaat het licht uit. Nobody said it would be easy en dat merk ik nu al.

Donderdag 1 maart ‘18

Het is alweer maart! Als ik buiten kom, slaat de kou keihard in mijn gezicht. Niet zo gek want vandaag zou het qua gevoelstemperatuur de koudste dag van de week worden. Nu heeft wonen aan zee zijn voordelen want bij ons is het nooit zo koud als aan de andere kant van het land. De kou is ook op kantoor het gesprek van de dag en het houdt ons lekker bezig. Verder is het niet zo’n hele bijzondere dag. ’s Avonds kruip ik op tijd onder de wol want ik heb het (hoe verrassend) koud. Ik lees nog wat en werk aan mijn blog.

Vrijdag 2 maart ‘18

We beginnen de dag met een vergadering. Zoals jullie al eerder hebben kunnen lezen, zijn er wat dingen die spelen die op ons allemaal van toepassing zijn en dat roept soms wat onzekerheid en twijfel op. Iedereen lucht zijn hart en we kunnen weer verder. De komende maanden gaan best spannend voor ons worden maar zolang ik hier al werk, we komen er toch altijd weer uit. Gelukkig is ons team sterk en hecht en is de steun onvoorwaardelijk. De dag vliegt uiteindelijk voorbij en ik kan met een lege inbox en to do list het weekend in gaan. Ik ga nog even langs de Staples om iets te halen voor mijn ouders en ik neem meteen die mooie Moleskine mee die jullie zondag al zagen (mijn moeder was zo lief om die cadeau te doen nadat ik haar heel enthousiast had verteld over de mooie kleur die ik had gezien). Ik haal nog snel even wat boodschappen en thuis ga ik enthousiast aan de slag met mijn huis. Dit weekend hoef ik verder lekker niets meer te doen.

Zaterdag 3 maart ‘18

De laatste tijd ben ik op de zaterdagen altijd vroeg wakker, mijn biologische klok snapt nog niet helemaal hoe het weekend werkt. Vandaag vind ik het niet al te erg want ik word uitgerust wakker en besluit om lekker de hele ochtend rustig aan te doen. Een ochtend gevuld met lezen, schrijven en mijn social media bijwerken (wat ik gedurende de week nog wel eens lastig vind om dat te doen). Vlak voordat ik weg wil gaan, word ik gebeld door de assistente van de dokter die mijn lipoedeem gaat behandelen. We bekijken de planning en bespreken de opties en alle zaken die erbij komen kijken. Het wordt nu steeds echter en 2018 wordt nu echt het jaar van de nieuwe benen. Ik heb met een vriendin afgesproken om bij Lunchbreek te gaan lunchen. Als je in Zandvoort ooit bent, dan is dit echt de moeite waard om te gaan eten. We bikkelen door de kou want het is nog steeds ijskoud. Als ik thuis kom, moet ik eerst even acclimatiseren want mijn benen zijn bevroren en helaas heb ik dit keer er echt heel veel last van. De rest van de dag lees ik (what a surprise), werk ik aan mijn blog en uiteraard zit ik ’s avonds klaar voor Badr Hari.

Zondag 4 maart ‘18

Als ik wakker word, schijnt de zon al flink en na alle kou van afgelopen week lijkt het erop dat de lente er ineens is. Ik heb mijn wekelijkse uitje naar Amsterdam vandaag weer en heb met vriendinnen afgesproken om bij te kletsen. Met het zonnetje en de toch wel aangename temperatuur, lijkt het alsof Amsterdam aan het ontwaken is na de winter. Zelfs de natuur lijkt het te voelen want als ik op zoek ben naar een parkeerplekje, staat er pontificaal een reiger midden op de weg en neemt rustig zijn tijd voordat hij verder gaat. It’s nature’s way. Na een gezellige ochtend en middag, ga ik thuis lekker nog even liggen om bij te komen. Dit zijn dus echt perfecte weekend dagen voor mij: een mix van leuke dingen en relaxen. Ik lees verder in een van de Morten trilogie boeken die ik maar niet kan weg leggen. Tegen de middag ga ik naar mijn vader en moeder voor de wekelijkse Sunday roast. Gewoontedier als ik ben ;-). Thuis kijk ik nog een aflevering van De Luizenmoeder en werk aan mijn blog. Het weekend is uiteindelijk voorbij gevlogen.

Hoe was jullie week? Zijn jullie de kou een beetje goed doorstaan?

Take care!

xoxo

 

, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

3 Responses to Weekly Picture Wednesday: Week 9 – 2018

  1. Natasja 7 maart 2018 at 06:30 #

    Ja hoor, wij hebben de kou prima doorstaan. En nu lekker op naar het voorjaar, ik heb er zin in!

  2. Darina 7 maart 2018 at 07:12 #

    Zo spannend dat de data bekend zijn! De kou heb ik goed doorstaan maar ben er wel klaar mee haha. Kom maar op met het voorjaar!

  3. Sonja 8 maart 2018 at 19:54 #

    Supergoed van je dat je blijft praten over je zorgen… vind dat sterk!
    En ja laat de lente aub komen!

Geef een reactie