Weekly Picture Wednesday: Week 7 – 2018

Happy wednesday! Vorige week was mijn weekly picture wednesday voornamelijk gevuld met op de bank liggen en tegen de muren oplopen, afgelopen week ging ik dan ook gewoon weer aan het werk. Ik ben gewoon iemand die het beter doet als ze kan werken. Of het de meest verstandige keuze was om zo vlug alweer aan de slag te gaan, dat is een andere vraag. Wat ik allemaal afgelopen week deed, kun je in de blog van vandaag lezen.

Maandag 12 februari ’18

Eigenwijs als ik ben, sla ik alle adviezen in de wind en ga “gewoon” naar kantoor. Pas als ik in de auto zit, word ik mij weer even bewust van mijn eigenwijsheid want de rit naar kantoor is niet erg prettig. Mijn enkel doet gewoon pijn maar ja, je bent eigenwijs of niet. Mijn collega’s kijken dan ook vreemd op als ik kantoor binnen strompel en zelfs de mevrouw van de arbodienst vraagt of ik hier wel verstandig aan doe. Maar als ik mijn computer aanzet en mailbox open, weet ik dat ik er verstandig aan doe want nog een week op de bank had ik niet overleefd. Er is veel werk te doen en blijer kan je mij niet krijgen. Voor ik het weet staat mijn collega op om naar het centrum te gaan en stelt voor om Febo te halen. Na de lunch lijkt de dag nog wel sneller voorbij te gaan en ik ben geloof ik de hele dag aan het mailen geweest. Heel veel zakelijke mails maar ook klanten die bezorgd waren wat er nou aan de hand was. Zie, daarom vind ik mijn werk dus leuk. Als ik thuis kom, schrijf ik een aantal kaarten voor Valentijn en maak gebruik van de gratis verzendactie van PostNL. Moe maar voldaan kruip ik mijn bed in.

Dinsdag 13 februari ’18

Vandaag heb ik denk ik officieel een code rood achter mijn naam gekregen bij PostNL zakelijk. Wij zijn namelijk al twee maanden bezig om een pakket naar Finland te krijgen maar PostNL krijgt het iedere keer voor elkaar om het ergens in Nederland te bezorgen of zoals nu het vast te laten staan in een depot. En werkelijk niemand kan ons helpen want iedereen wijst naar de ander. Ik heb drie keer de klantenservice moeten bellen, ben 2,5 uur bezig geweest en heb uiteindelijk iemand die mij zo irritant vind, dat hij de hoorn er maar gewoon opgooit. In het kader van goede service. Dus uiteindelijk bel ik maar om een klacht in te dienen en ben ik nog niet heel veel wijzer over ons pakket. Maar ik ben wel een groot deel van mijn dag kwijt, die ik echt wel voor nuttigere dingen had kunnen gebruiken. Plus dat ik een groot gedeelte van mijn energie heb verspild en eigenlijk gewoon ontzettend verbaasd ben over de gang van zaken. Hebben jullie dat ook dat je eigenlijk gewoon uit het veld bent geslagen hoe slecht een bedrijf je kan behandelen?

Woensdag 14 februari ’18

It’s Valentine maar voor ons gewoon een woensdag waarop gewerkt moet worden .. hahaha. Je moet immers prioriteiten stellen in het leven. Gelukkig heb ik nog een aantal klanten die mij erop wijzen en ik krijg ook nog eens een heerlijke verse saoto soep als lunch. Gotta love my job ;-). Ondertussen zie ik op NOS.nl, dat het item waar een aantal van mijn curvy vriendinnen in zit, online staat en hoogst waarschijnlijk uitgezonden gaat worden. Het is vandaag echt een gezellige dag op kantoor waarop we wel keihard werken maar ook heel veel lachen en grapjes maken. Weer een reden waarom ik beter op kantoor kan zijn. Ik sluit Valentijnsdag af met een date met mijn coach om weer even de focus terug te krijgen en een aantal punten te bespreken waar ik de komende tijd aan wil werken.

Donderdag 15 februari ’18

Na 3 dagen ben ik weer helemaal bij van mijn week afwezigheid en kan ik mij eindelijk weer focussen op de dagelijkse gang van zaken. Een van mijn curvy vriendinnen post op Facebook dat er behoorlijk naar wordt gereageerd op het artikel van NOS en in mijn pauzes verbaas ik mij over de bak ellende die wordt uitgestort over de dames in het item. Waar ik eigenlijk nooit reageer op zulke reacties, kan ik het nu gewoon niet laten. En ja, ik weet dat je met reageren op zoiets, alleen maar meer negatieve reacties uitlokt maar ik kan het gewoon niet laten. Ik weet heel goed dat ik dat soort trollen moet laten gaan maar aan de andere kant komt mijn rechtvaardigheidsgevoel omhoog. Zelfs als ik ’s avonds bij mijn ouders binnen stap, ben ik er nog boos over. Gelukkig ligt er leuke post te wachten (thx to Northflix) en kan ik mijn boosheid even laten gaan onder een heerlijke maaltijd van mijn vader.

Vrijdag 16 februari ’18

Gong Xi Fa Cai! Het is vandaag het begin van het Chinese Nieuwjaar en aangezien ik voor een Aziatisch bedrijf werk, is het voor ons een big deal (maar we werken natuurlijk wel gewoon). Alleen precies vandaag sta ik ruim een half uur stil in de file voordat ik eindelijk op kantoor ben. Mijn lieve collega heeft verse spekkoek voor ons gemaakt, volgens Indonesische traditie om het nieuwe jaar te vieren. De dag verloopt een beetje raar door wat dingen die er gebeuren en ik weet niet of dit nou echt het juiste begin is van het nieuwe jaar. Iedereen is er eigenlijk van onder de indruk en er hangt een beetje een bedompte stemming. Met een raar gevoel ga ik dan ook naar huis en doe eigenlijk niets meer. Ik kijk nog naar Louis Theroux en ga dan maar lekker in bed liggen lezen.

Zaterdag 17 februari ’18 & zondag 18 februari ’18

Voor dit eigenwijsje heeft de week er wel in gehakt. Ik moet zaterdag toch echt even de deur uit voor boodschappen en kan eindelijk een foto maken van mijn nieuwe Ziaja producten. Ik heb dit merk pas onlangs ontdekt en ben er van onder de indruk. Wat een fijne producten. Ik haal meteen even een nieuwe stapel leesvoer bij de bibliotheek en spendeer de rest van de dag lekker op de bank.

Zondag heb ik mijn wekelijkse afspraak in Amsterdam en we praten nog even na in het beruchte restaurantje waar ik vorige keer zo handig het afstapje miste. Nu kon ik ook precies zien wat er nou mis is gegaan. Gelukkig ging het dit keer goed en ik geniet van een Amsterdam waar je de lente al kunt voelen. En op zondag is het natuurlijk ook weer tijd voor onze traditionele family roast. Bij mijn ouders is een nieuw boek voor mij binnen gekomen over de #metoo beweging en de verhouding tussen macht en sex. Zo’n interessant boek, kon het niet weg leggen. Dinsdag volgt mijn review hierover. Als ik thuis kom na het eten, kijk ik natuurlijk nog even de Luizenmoeder en dan is het weekend alweer voorbij. Ik merk dat ik heel veel baat heb bij de rustigere weekenden die ik nu heb en dat ik daardoor niet alleen meer doe maar ook meer rust vind. Alhoewel ik het soms wel een beetje saai vind, weet ik wel waarvoor ik het doe.

It’s a wrap! Hoe was jullie week?

Take care!

xoxo

 

, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

10 Responses to Weekly Picture Wednesday: Week 7 – 2018

  1. Judith 21 februari 2018 at 06:32 #

    Zo leuk de Luizenmoeder <3

    • Marije Strobos 22 februari 2018 at 07:28 #

      Jaaaa zo leuk ❤

  2. Natasja 21 februari 2018 at 06:33 #

    Fijn dat je weer aan de slag kon, dat is toch het fijnste he? Ik kan ook echt niet tegen stilzitten, hahaha!

    • Marije Strobos 22 februari 2018 at 07:28 #

      Ja, ik was echt blij dat ik weer kon werken 😂

  3. Darina 21 februari 2018 at 06:58 #

    Leuk overzicht, fijn dat je weer kon gaan werken. Ik kan ook niet tegen te lang stilzitten. De saoto ziet er heerlijk uit.

    • Marije Strobos 22 februari 2018 at 07:28 #

      Was ook echt blij dat ik weer aan de slag kon. Echt niets voor mij 😒

  4. Kreanimo 21 februari 2018 at 08:12 #

    Die koppigheid van je…. die herken ik in mezelf!

    En dat niet kunnen stilzitten ook!

    • Marije Strobos 22 februari 2018 at 07:27 #

      Hahaha .. blij om te horen dat meer mensen zich erin herkennen 🙈

  5. Sonja 21 februari 2018 at 18:59 #

    Meid, soms is het niet erg als je over een grens gaat, mits je er maar van bewust bent.
    Dat boek van metoo lijkt mij wel interessant.

    • Marije Strobos 22 februari 2018 at 07:27 #

      Punt is juist dat ik heel erg waakzaam moet zijn op mijn grenzen omdat ik er al te vaak over heen ben gegaan 🙈🙈🙈

      Het is een super interessant boek. Had hem binnen een dag uit

Geef een reactie