Magic Money Monday: One day in my life

Nog op dezelfde dag dat mijn Budget-blog vorige maand verscheen, kreeg ik van chief-editor Marije het verzoek om deze maand te gaan schrijven over voeding en de daarbij behorende boodschappen. Ohhh?

Dussssss…

Ik was niet blij met deze opdracht, met alle respect voor Marij en haar kennis wat jij als lezer wil zien op Plus Een Beetje. Als ik schrijf, wil ik dat denkbeeldig doen vanaf de tweede traptrede. Ik wil iets opgeklommen zijn vanuit de positie waar ik me in bevond. Ik wil schrijven met een zonnetje, met een denkbeeldige smiley na de laatste punt. Op die tweede traptrede kijk ik met mijn 1.68  gedeeltelijk over de menigte heen, begin weer overzicht te krijgen. Vanaf de grond, twee treden naar beneden, mis ik dat overzicht. Wordt mijn zicht geblokkeerd door de passanten. Ik voel me ingesloten en ik voel paniek opkomen. Paniek omdat ik nog niet weet hoe ik er morgen voor zal staan of volgende week.

Vertrouwen in wat komen gaat

Financieel gezien, is die tweede traptrede nog buiten mijn bereik, de eerste ook. Ik bevind me nog voor die trap die ik zo graag wil beklimmen om het grotere geheel te zien, een beter perspectief te krijgen. Ik kom echter niet verder dan mijn rechterbeen die halverwege naar de eerste trede is blijven steken. De grootste paniek is weg ge-ebt. Come what may is het hedendaagse motto. Ik zie wel hoe het komt, en als het komt dan zal ik daar op dat moment mee dealen en een oplossing voor vinden.

Toch een blog dan? Ja, toch wel, om de doodsimpele reden dat ik er nu beter aan toe ben dan op het moment dat ik het verzoek kreeg. En toen was ik er beter aan toe dan de maand ervoor. Mijn rechterbeen is onderweg naar die eerste trede blijven steken maar staat niet meer aan de grond genageld. Ik ben onderweg om een stap te zetten. Verdien ik meer? Die pot met goud aan het einde van de regenboog wellicht? Nope, geen van beide; ik ben gegroeid. Ik ben gegroeid in een situatie die een half jaar geleden uitzichtloos leek maar waarin ik me nu, met kleine aanpassingen, steeds beter weet te redden.

Drie weken terug in de tijd

Drie weken geleden begon ik met een concept voor dit blog. Ik kon het maar geschreven hebben was mijn mening. Vandaag las ik het terug voor eventuele aanpassingen en besefte me dat  ik overnieuw wilde beginnen omdat ik niet meer dezelfde Barbara ben als de Barbara van drie weken geleden.

Ik beschreef dat voeding noodzakelijk is. In mijn geval goede voeding. Maar ik bedacht me toen ook dat ik slechts één goed zittende beha had en dat de verleiding om te bezuinigen op goede voeding mij volgde als een schaduw. Hoe makkelijk zou het zijn om mezelf twee weken op witbrood en een pot goedkope chocoladepasta te zetten om zo financiële ruimte te creëren  voor andere, ook noodzakelijke uitgaven.

Drie weken geleden, drie weken waarin ik me los heb kunnen maken van de schaduw van verleiding, en waarin het besef keihard binnen kwam dat ik maar één lichaam en één leven heb. Tijd voor een prioriteitenlijstje dus! Ik kende de theorie, maar in die drie weken voelde ik hem ook. Begreep ik het eindelijk echt tot in het diepste van mijn ziel. Auw!

With a little help…

Gaan we het over voeding hebben, dan ben ik genoodzaakt om gelijk te vermelden dat ik daarbij hulp heb gekregen van “onze eigen” Mark Jensen.  Mark die mij leerde een waarde aan mijzelf te geven, mij leerde dat het leven dat ik leidde een keuze was en vooral dat ik dit met zijn hulp en een geweldige groep supporters die nooit hun geloof in mij lijken te verliezen, aan kan pakken. Mark die nooit verder dan een What’s App of een telefoontje verwijderd is voor paniek of stress op welk gebied dan ook. De Mark die spreekt uit eigen ervaring als voormalig-Obees en niet de snelle mooie jongen is die mij wel even zal vertellen wat ik allemaal fout doe, zoals ik eerst dacht.

Vooroordelen… tja… schuldig,… bloos.

Overeten werd als eerste getackeld, eerlijk is eerlijk, dit was een noodzakelijke stap voor mij door een set back in de financiën. De knop ging op dat moment volledig om. “Eigenlijk speel ik vals”  vertelde ik eens aan coach Mark, daar ik het overeten niet enkel staakte voor een gezonder lichaam, maar zeker ook uit financieel oogpunt.

Van emotie-eten dacht ik geen last te hebben, tot ik mezelf op een stressvol moment betrapte op het automatisch-de-keukenkastjes-in-duiken. Oeps… Busted!!  Ondanks dat het besef dat ik emotie-eter ben ergens eind maart tot mij door drong, begreep ik pas heel recentelijk welke emotie mij triggerde om te gaan eten. Vrij opmerkelijk leek mij, daar ik het eigenlijk heel goed onder controle leek te hebben, dat het besef dan zo laat komt.

Het tackelen van het overeten en het emotie-eten aan banden leggen hebben er naar mijn mening voor gezorgd dat ik de eerste zeven centimeter in mijn taille kwijtraakte. In een tijdsbestek van  drie maanden. Het was toen rond 21 juni van dit jaar. Mijn eerste kwartaal zat er succesvol op, maar ik vond het nu ook tijd worden dat ik niet alleen minder ging eten, maar ook een gezonder patroon ging ontwikkelen. Ik leerde mijn lichaam te manipuleren door koolhydraten af te bouwen gedurende de dag maar ook door bijvoorbeeld één keer per week mijn ontbijt over te slaan waardoor het lichaam op standje vetverbranding gaat in plaats van het pas genuttigde ontbijt als brandstof te gebruiken. Alles uiteraard onder begeleiding van coach en life-saver. Mocht je hier meer vragen over hebben,  mail dan naar info@markjensen.nl

Shopaholic on a budget

Heel kort heb ik gedacht om een filmpje voor jullie te maken waarin ik jullie rondleid in mijn huisje, keukenkastjes en koelkast, dat idee heb ik verworpen, dat vond ik nog te eng. Je zult het dus met de foto’s moeten doen 🙂

Waar ik tegenwoordig voor zorg is dat één van mijn kennissen beschikbaar is om zo eens per maand boodschappen te doen met mij, daar ik geen auto heb,maar wel graag in het groot insla.

Basics: toiletpapier, noten, olijfolie, havermout, een pot honing, wasmiddel, het nodige aan schoonmaakmiddelen en toiletartikelen, tomatenpuree, sojasaus, kaneel. Ook de koelkast wordt zoveel mogelijk aangevuld: kaas, geitenkaas, Griekse yoghurt, eieren, diepvries bosbessen, ook in meervoud mee.

In mijn koelkast aanwezig:  Aubergine, courgette, komkommer, tomaten, broccoli en witlof, de wortelen om te snacken (heerlijk dat groente nog relatief goedkoop is door het seizoen), roomkaas en in de deur staan standaard  twee karaffen met gekoeld water, gewoon uit de kraan. Aanrader vind ik overigens absoluut de groene thee met vanille en de kruidenmix voor tzatziki van de Lidl. In de laatste dan wel weer veel koolhydraten overigens.

Eigenlijk heb ik er momenteel absoluut vrede met hoe ik mijn leven moet leiden, maar als ik dan mijn shop-buddy hoor zeggen dat er in melk zoveel koolhydraten zitten, bedenk ik mij dat melk bij mij onder de luxe-producten valt. Ik zou niet weten wanneer ik dat voor het laatst in huis heb gehad. Dat zijn de momenten dat ik besef: “Oh ja, ik leef best gelimiteerd”.

Echter: Mijn ambitie is altijd geweest dat ik goed wil zijn in hetgeen ik doe. En truelly, in het gelimiteerd leven ben ik inmiddels expert… en zeer succesvol. 😉

Liefs Barbara

Follow my blog with Bloglovin

, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

3 Responses to Magic Money Monday: One day in my life

  1. Marjolijn Coops-Kramer 4 september 2017 at 07:04 #

    Geen kijkje in je keukenkastjes, maar wel weer een bijzonder open kijkje in jou leven.
    Inspirerend, dank je wel <3

    • Barbara van Vliet 4 september 2017 at 15:47 #

      😘❤️

  2. Nesrin 4 september 2017 at 21:02 #

    Ik vind de laatste zin heel mooi hoor. Knap werk Barbara!

Geef een reactie