Selecteer een pagina

De afgelopen 6 maanden stonden voor mij in het teken van allerlei nieuwe trajecten voor mijn gezondheid. Nieuwe trajecten houdt ook in nieuwe medici en daar ben ik altijd een beetje huiverig voor na alle eerdere ervaringen. Kennelijk waren dit jaar de “odds in my favour” en heb ik het echt getroffen met de artsen waar ik afgelopen 6 maanden gesprekken mee had. Stuk voor stuk luisterden ze zonder te oordelen maar vooral zonder te veroordelen. Iets waar ik enorm gevoelig voor ben geworden na jaren van artsen die altijd meteen over mijn gewicht begonnen en elke klacht afschoven op overgewicht. Het is een ware verademing om met artsen te spreken die verder kijken dan alleen gewicht. Maar bij elk gesprek was er de vraag “heb je pijn?” en mijn antwoord was “dat weet ik eigenlijk niet meer, ik ben niet de juiste persoon om te vragen”. Na zoveel jaren leven met lipoedeem en pijn, is pijn iets waar ik dagelijks mee te maken heb en bij mijn leven is gaan horen.


Wat is pijn?


Ik realiseer mijzelf ook heel goed dat het geen normaal antwoord is om te zeggen dat je niet meer weet of je pijn hebt. Maar als je elke dag pijn hebt voor bijna heel je leven, dan komt er een moment dat je eraan went. Hoe gek dat ook klinkt. Tot aan mijn liposucties had ik eigenlijk niet zozeer last van de lipoedeem maar had ik vooral last van de gevolgen van het enorme volume dat aan mijn benen hing. Door het enorme volume, liep ik anders om zo gemakkelijk mogelijk nog te kunnen lopen. Ik had enorm veel last van mijn heupen en mijn voeten als gevolg van het enorme gewicht dat aan mijn benen hing.

Na mijn liposucties kwam ik voor nieuwe uitdagingen te staan. Niet alleen de pijn van de liposucties maar ook het herstel zorgde voor enorme pijn. Natuurlijk hoort pijn bij een operatie en herstel, dat is evident. Maar waar ik geen rekening mee had gehouden was dat de tijd met het enorme volume aan lipoedeemvet aan mijn benen, veel meer ellende had veroorzaakt zoals o-benen en ook opnieuw moeten leren lopen. Zelfs nu 6 jaar later, heb ik nog steeds allerlei pijntjes en klachten maar kennelijk kan ik mij daar inmiddels overheen zetten en is het een normaal onderdeel van mijn leven geworden.

Pijn is relatief


Iedereen ervaart pijn anders en iedereen heeft een andere pijngrens maar als je elke dag wordt geconfronteerd met pijn, komt er een moment dat de pijn grenzen zich verleggen. Tenminste voor mij en ik weet dat het niet normaal is. Op het moment dat grenzen vervagen of zich verleggen, kan het ook gebeuren dat je steeds meer van jezelf gaat vragen en dus over je grenzen gaat. Iets wat je bij lipoedeem simpelweg niet wilt hebben.

Het geeft maar weer aan hoe complex het hebben van lipoedeem is en dat het veel verder gaat dan alleen het lichamelijke stuk. Het vergt veel meer dan alleen zelf management van je lichaam. Het vergt ook zelf management van je mentale gezondheid. Vooral blijven luisteren naar de signalen die je lichaam je geeft zodat je binnen je grenzen blijft en je straks ook niet bij een arts zit en je niet goed meer weet of je pijn hebt. Artsen kijken daar toch een beetje vreemd naar als je niet kan aangeven of je pijn hebt ;-).

Take care!

xoxo

Bron stock afbeeldingen: Unsplash.com